Dzięki makrom programy mogą być generowane prostszy i szybszy sposób. Makra łączą strategię obróbki i narzędzia dla charakterystycznych, powtarzających się geometrii. Mogą składać się z jednego lub więcej operacji. Makra zawierają zasady obróbki dla charakterystycznych obszarów odpowiednich cech, takich jak średnica gwintu, typ zagłębienia i głębokość oraz otwarte lub zamknięte kieszenie. Po obróbce sekwencje są przechowane i automatycznie przydzielane do obecnych geometrii wybranych cech. Wszystkie poszczególne makra są zapisywane w bazie makr i działają na takiej samej zasadzie jak baza narzędzi (można ja przywołać w dowolnym momencie w każdym projekcie).